ผิดนักหรือไง

ที่ฉัน ...



พ่ายแพ้





ยิ้มทำไม ...


............................



ของเหลวแห่งความเศร้า

ลาดหลั่นลง

จากดวงตา ...



เสียงหัวเราะ

เย้ยหยัน



ยิ้มทำไม ...







ฉันมันเลวนักหรือไง


ที่ฉันอ่อนแอกว่า


พวกแก ...








สักวัน

ฉันจะปีนขึ้นไปหาพวกแก

เหยียบหัวพวกแก

และจะกระโดดหลาวเข้าไปในหัวใจดำมืดของพวกแก


กระชากและกัดกินความบัดซบ


ในจิตใจดวงนั้น


ที่มันอคติ


ต่อคนอ่อนแอ


อย่างฉัน ...









... พยายาม ...




ความพ่ายแพ้ในครั้งนี้

คือที่สุด

แต่ยัง ...

ไม่สิ้นสุด




ฉันมั่นใจ

สักวัน ฉันจะครอบครอง

ความเข้มแข็ง

ไว้เป็น

ของตัว ...






กล้าประกาศ

ฉันไม่อาย

เธอก็จง ...

อย่าอาย ...




ความอ่อนแอที่ปรากฏโฉมในวันนี้

งดงาม

ยิ่งนัก ...

มันร้องบอกให้รู้ว่า

ต่อจากนี้ไป

เราจะยัง ...





เข้มแข็ง




ขึ้นได้อีก ...