เป็นอะไรมากมั้ย
เมื่อคืนเราก้อร้องไห้

บางครั้งคนเราก็จำเป็นต้องปิดบังความอ่อนแอของตัวเองเอาไว้ เพื่อที่จะได้อยู่โลกนี้ได้อย่างปลอดภัย...

แต่เราคิดว่า ในบางครั้ง...เราก็ควรจะร้องไห้ออกมาบ้าง

น้ำตา...อาจจะไม่ได้ช่วยอะไร

แต่อย่างน้อย...

มันก้ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น ^^

อ่านแล้วคิดถึงเพลง เหงา ของซาร่า จังเลยค่ะ

ไม่ว่าใครก็มีหน้ากากกันทั้งนั้น และทุกคนก็มีจิตใจเหมือนกันหมด บางทีต่อหน้าคนอื่นอาจทำเป็นเข้มแข็ง แต่ลับหลังแล้ว ก็ร้องไห้ได้เหมือนกัน...

ทุกคนมีส่วนเหงาที่ซ่อนไว้ทั้งนั้นค่ะ
แต่ใครจะซ่อนเก่งกว่ากันเท่านั้น

เศร้ามากกกกกกกก
ความจริง เมื่ออยู่กับคนที่เข้าใจ
หน้ากากก็ไม่จำเป็นเลย..จริงๆนะ

มานั่งเป็นเพื่อนคนไม่มีใคร .. ฉันก็ใช่จะมีใครรออยู่ที่ไหน..

บางครั้ง ความเหงาก้อทำให้คนแข็งแกร่งขึ้นได้เหมือนกัน

รักแท้จริงไม่เคยจะมี
รักดีๆไม่เคยมาหา
มีแต่ทำให้เสียน้ำตา
ไม่ขอคบหาใครอีกเลย
ขอเกิดมาชาตินี้เพียงชาติเดียวไม่เอาอีกแล้วโลกนี้ช่างทรมานจริงๆ

ฉันไม่ได้ร้องไห้ . . . .
แต่น้ำตาฉันหลั่งไหล . . . .
ฉันเพียงแค่อ้างว้างในหัวใจ
แล้วปล่อยให้น้ำตารินออกมา

เป็นการร้องไห้ในใจที่กล้าหาญ

เป็นมุมมองที่โศกสลดอย่างละเอียดอ่อน

เป็นการปิดบังที่เข้าใจได้ทะลุปรุโปร่ง


-เป็นมนุษย์ที่แท้ ตั้งแต่ภายนอกถึงเนื้อใน